Different Strokes for Different Folks

Wat voor projecten zijn er? Daar heeft IBM al een hele tijd een eenvoudige benadering voor, ook wel het Cinefin model genoemd. In dit model zijn er vier soorten projecten:
Cynefin
  1. Simpel: projecten die standaard zijn, waarvan we weten hoe we het moeten doen. Snel doorpakken en afronden.
  2. Gecompliceerd: Enige analyse is hier nodig, maar we weten dat we het project kunnen en hoe we het moeten doen. Dit zijn meestal projecten met wat meer stappen en met meer mensen. Iedereen is dan gebaat bij een plan van uitvoering om iedereen en alles op elkaar af te stemmen. 
  3. Complex: Oi, nu wordt het lastig. Vaak weten we niet waar we heen willen. Voorbeelden van dit soort projecten zijn research projecten of een IT systeem waarbij de klant niet precies weet wat die wilt. Uitvoering heeft meer te maken met het testen van een hypothese en op basis daarvan de volgende stap bepalen dan met het uitvoeren van een strak plan.
  4. Chaotisch: Echt, we hebben geen idee hoe we deze projecten uit moeten voeren. Alsof we een startup zijn met een compleet nieuw idee waarvan we niet eens weten of het wel kan werken. Vaak is het enige wat je hier kan doen, een team van je beste mensen opsluiten en wachten tot er witte rook uit de schoorsteen komt. Heel waardevol, maar ook wel wat disruptief.
 
 
Is dit herkenbaar? Volgens IBM zit de meerderheid van het werk in de hoek van Gecompliceerd en Simpel. Dat helpt gelukkig wat. Maar het is veilig om te stellen dat een deel van de problemen bij het bepalen van een project management proces of methode is dat men een methode die goed werkt op een soort project zonder nadenken toepast op alle projecten. Dat betekent dat we of moeten werken met een methode die te simpel is voor de moeilijkere projecten en hiervoor dus niet voldoende ondersteuning biedt, of een methode die te moeizaam en complex is voor het eenvoudigere werk en daar als 'red tape' wordt ervaren.
 
Maar hoe gaan we nu om met deze verschillende projecten? Een voorstel:
  1. Simpel: Recht toe, recht aan. Een Kanban bord of een gepriotiseerde actielijst is hier meestal meer dan genoeg. Alles is verder overhead. Wel belangrijk, dit werk heeft de potentie om veel verstoring te veroorzaken in de meer complexe projecten...
  2. Gecompliceerd: Een goed plan van aanpak, snelle hulp als er iets stokt, geen vaste start tijden van taken, stabiele prioritisering van aktiviteiten. Belangrijk om de integratiepunten goed te bewaken! Critical Chain PM is hier de "Current Best Practice".
  3. Complex: Een iteratieve benadering, bijvoorbeeld SCRUM, met korte sprints waarbij we telkens weer even terugkijken, naar voren kijken en waar nodig onze koers bijstellen. Een open einde, want "we weten niet wat we niet weten"
  4. Chaotisch: Afzonderen, goede mensen erop, zelf laten uitvogelen, elke methodiek werkt hier belemmerend. Wanneer het project uit de chaos komt, kijken of de rest van het project complex, gecompliceerd of simpel is en het dan als zodanig helpen...
 
De meeste toolsets zijn ontworpen om een van bovenstaande projecten optimaal te bedienen. Gelukkig zijn er ook methodieken die in staat zijn om zowel simpele, gecompliceerde als complexe projecten aan te sturen. Bijvoorbeeld Velocity Project Management (http://www.velocityforprojects.com/) uit Zweden. Want:
 
 Different Strokes
 
 
 
 
 

Alle blog berichten