TEVEEL SMAKEN?

Een bedrijf dat medische behandelmethoden ontwikkelde had steeds meer moeite om te innoveren. Bij elk gesprek met medewerkers dook er een ding steevast op, de applicatie "bijbel". Dit boekwerk beschreef alle variaties van houders die nodig waren voor hun behandelmethoden. En het woord bijbel sloeg vooral op de dikte van dit boekwerk. Waarom waren dit er zoveel? Een van hun verkoop argumenten was flexibiliteit: "voor elke arts in elk land en elke ziekte-situatie kunnen wij een goede houder meeleveren!"
 
Dit had hen groot gemaakt maar werd langzamerhand ook een belemmering voor verdere groei. Elke nieuwe of veranderde behandelmethode kon invloed hebben op honderden, soms duizenden houders. En in de fabriek werd men gek van alle smaken die er mogelijk waren. De applicatie-bijbel leek de beperkende factor te zijn geworden. Teveel smaken en teveel flexibiliteit kan ook tegen een bedrijf gaan werken. Maar wat dan?
 
Het dilemma was duidelijk. Aan de ene kant was flexibiliteit hun verkoopargument, aan de andere kant was een overzichtelijk productaanbod nodig. Voor flexibiliteit hadden ze een houder nodig voor bijna elke arts-patient combinatie. Voor een overzichtelijk productaanbod was dit juist niet gewenst.
 
Tegenwoordig had 3D printen een deel van het antwoord kunnen zijn. Maar we moesten het doen zonder 'silver bullet' vanuit de technologie. Dus werd er een groepje mensen vrij gemaakt dat als enige taak had om met verbetervoorstellen te komen die de bijbel fors kleiner zouden maken. Natuurlijk, met minimale impact op de flexibiliteit. Verschillende voorstellen werden gedaan, van last minute engineering tot het opschonen op basis van wat er werkelijk was verkocht. Van beperkte houdbaarheid (een eenmalige batch, geen verdere doorontwikkeling) tot het combineren van houders en ze multi-functioneel te maken. Van het reduceren van behandelmethoden tot een betere administratie van de houders. Van aanbevelingen om voor bepaalde aanvragen "nee, en" te verkopen tot een aparte ontwikkelafdeling die zich helemaal bezig hield met houders, zodat de rest van de ontwikkeling weer voortgang kon maken.
 
Een van de interessante zaken die naar boven kwam was dat 're-usability' eigenlijk niet meer werkte. Met het huidige aanbod van behandelmethoden en houders was het goedkoper om voor de overgrote meerderheid van de situaties een houder gewoon opnieuw te ontwikkelen als er een aanvraag binnen kwam. Een verschijnsel dat ik eerder ook al eens was tegengekomen bij Software ontwikkeling...
 
Het effect van deze verbeterslagen op de ontwikkeling was enorm, men was in staat om de meest belangrijke projecten weer terug op tijd te krijgen. Met het toepassen van "Focus & Finish" kwam de flow weer terug en daarmee ook de groei in deze hoogwaardige industrie, waar alles draait om continue product verbetering.  

 

Alle blog berichten